فقاع ( foqq ' ) ا . ع . شراب خام كه از جو و از مويز و جز آن سازند . و هر شرابى كه كف كند . و گياهى كه چون خشك گردد سخت گشته و شبيه بسرون شود . و نيز حباب آب . ج : فقاقيع . فقاعة ( faqq 'at ) ا . ع . حباب آب و شراب . فقاعى ( foq 'iyy ) ص . ع . در مبالغه گويند : اصفر فقاعى يعنى زرد بسيار زرد . فقاعى ( foqq 'iyy ) ا . ع . فقاع فروش و آبجو فروش . و كسى كه دو شاب مخلوط ببرف مىفروشد . فقاق ( faq q ) ا . ع . مرد گول بىهوده گوى . فقاق ( faq q ) ا . ع . ج . فقاقة ( faq qat ) . فقاقة ( faq qat ) ص . ع . رجل فقاقة : مرد گول بيهوده گوى . فقاقة ( faq qat ) ا . ع . يك نوع مرغى . ج : فقاق ( faq q ) . فقاقيع ( faq qi ' ) ع . ج . فقاع ( foqq ' ) فقام ( feqam ) م . ع . مفاقمة و جماع كردن . فقامة ( faq mat ) م . ع . فقم الامر فقامة ( از باب كرم ) : بزرگ گرديد آن كار و دشوار گشت . فقاه ( feq h ) م . ع . مفافهة و يا يكديگر بحث كردن در علم فقه . فقاهة ( faq hat ) م . ع . فقه الرجل فقاهة ( از باب سمع و كرم ) : فقيه گرديد آن مرد و داناى بعلم شريعت شد . و فقه بالشيئ : دانست آن چيز را و دريافت . و قيل . فقه فقاهة ( از باب كرم ) : اذا صار الفقه له سجية . فقاهة ( faq hat ) ا . ع . دريافت . يق للشاهد : كيف فقاهتك لما اشهدناك ؟ قال الزمحشرى : و لا يقال فى غيره . فقاهت ( faq hat ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دانشمندى بعلم شريعت . فقائر ( faq 'er ) ع . ج . فقيرة . فقائه ( faq 'eh ) ع . ج . فقيهة . فقح ( faqh ) م . ع . فقح الجرد فقحا ( از باب فتح ) : چشم باز كرد توله سگ . و فقح فلانا : زد بر كون فلان . و فقح الشيئ : سفوف ساخت آن چيز را . و فقح النبات : گل كرد آن گياه و رنگين گرديد گل آن . فقح ( faqh ) ا . ع . كون و دبر . فقحة ( faqhat ) ا . ع . گل و شكوفهء گياه . و پنجهء دست . و حلقهء سوراخ كون . و حلقهء فراخ سوراخ كون . و كمربند احرام . و منديل احرام . ج : فقاح ( feq h ) . فقحل ( faqhal ) ا . ع . نام گروهى از تازيان . فقحل ( foqhol ) ا . ع . زود خشم و سريع الغضب . فقحلة ( faqhalat ) م . ع . فقحل الرجل فقحلة : زود و بىجا خشم كرد آن مرد و غضب نمود . فقخ ( faqx ) م . ع . فقخ فقخا و فقاخا . مر . فقاخ . فقد ( faqd ) ا . پ . گياهى دوائى كه پنج انگشت نيز گويند . و تخم پنج انگشت . فقد ( faqd ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فقدان و گم كردگى . و گم شدگى . فقد ( faqd ) ا . ع . نام گياهى . و شراب مويز و يا شراب عسل و يا شراب كشوث . فقد ( faqd ) م . ع . فقده فقدا و فقدانا و فقدانا و فقودا ( از باب ضرب ) : گم كرد آن را . فقد ( fa - qad ) ع . يعنى پس بتحقيق و البته و محققا . فقدان ( feqd n ) و ( foqd n ) م . ع . فقد فقدا و فقدانا و فقدانا . مر . فقد ( faqd ) . فقدان ( foqd n ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گم كردگى . و گم شدگى . و تلف . و حرمان . و نقصان . و زيان . و نيست شدگى . و قصور . و نقص . فقدد ( foqdod ) ا . ع . شرابى كه از مويز و يا عسل و يا كشوث سازند . فقر ( faqr ) ا . ع . درويشى . و اندوه . ج : فقور ( foqur ) . و حرص و آز . و قولهم : سد الله وجوه فقره : بند گرداند خداى راههاى احتياج ويرا و توانگر گرداند او را . فقر ( faqr ) ا . ع . ج . فقرة ( faqrat ) . فقر ( faqr ) م . ع . فقر المكان فقرا ( از باب نصر و ضرب ) : كند آن جاى را . و فقر الخرز : سوراخ كرد آن مهره را تا برشته كشد . و فقر انف البعير : تا استخوان بريد بينى آن شتر را تا آن را مهار كرده و رام گرداند . و فقر المهر : قوت گرفت آن كره اسب و هنگام آن رسيد كه بر وى سوار شوند . و نيز فقر : پشت شكستن . و فقر فلان فقرا ( از باب كرم ) : درويش گرديد فلان . فقر ( faqr ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - درويشى و گدائى و تنگدستى و افلاس و احتياج و پريشانى . و فقر و فاقه : مفلسى و گرسنگى . فقر ( foqr ) ا . ع . پهلو و كرانه . ج : فقر ( foqar ) . و درويشى ( لغة فى الفقر ) . فقر ( faqer ) ص . ع . شكسته استخوان پشت . فقر ( feqar ) ع . ج . فقرة ( feqrat ) . فقر ( foqar ) ع . ج . فقرة ( foqrat ) . فقر ( foqor ) ع . ج . فقير . فقرا ( foqar ) ا . پ . - مأخوذ از تازى -